Wanneer de dagen korten ten voordele van de nachtHet moment waarop ik langer dromen kan
Denk ik steeds aan diegene die mijn verlangen voedt
Met eindeloze stiltes en hoopgevende teleurstellingen
Beklemmende vrijheid, jij trouwe viervoeter
Enkele jaren reeds ben je mijn metgezel in doen en laten
Met grote vragende ogen kijk je me indringend aan
Jezelf afvragend waarom ik niet met je spelen ga
Liever was ik vastgesjord in de ketens van liefde
Die me om de enkels hangen en me hinderen bij elke stap
Dan vrij rond te dartelen met slechts een droom als doel
Elk uur van deze lange nachten is gewijd
Aan die onontkoombare zekerheid die mijn hart en maag voedt
Een diep gelukkig zijn en het wild op straat willen uitschreeuwen
Kon ik nu bij jou zijn, nu mijn dromen beleven
Geen opmerkingen:
Een reactie posten