Als ik de kranten lees verbaast het me steeds dat zovelen van ons
menselijk ras het avontuur van het leven willen ontvluchten.
Uiteraard zijn er momenten dat men denkt:
Ik ben het hier kotsbeu.
Alles zit tegen!
Ik heb geen nagel om aan mijn gat te krabben!
Waar doe ik het nog voor?
Op die ogenblikken durf je de vele gelukkige momenten vergeten.
Meestal kan je ze zelf niet eens meer herinneren!
Maar geloof me.
Ze zijn er!
En meer dan je denkt.
Weinigen van diegenen die bewust uit het leven willen stappen
herontdekken deze.
Net op tijd
Alsof er een engel over je waakt en je uit de zwarte roes haalt met
bazuingeschal!
Vaak ben je al aan de absolute daad begonnen alvorens de wil tot leven
weer tot je doordringt.
Het vult, als het ware, je aders met levenslust!
Achteraf bekenen verklaar je jezelf gek
Er zijn mensen die het nog veel erger hebben dan jijzelf
Jij de egoïst die voor zulk een kleinigheid het mooiste geschenk dat je
kan krijgen wilt weggooien?
Hoe kon je!
Je herpakt jezelf en stapt het leven in met volle moed!
...
BeantwoordenVerwijderen