Klaagzang van een "denkbeeldige" kennis

Ik koop mijn vrienden
Met de nieuwste gsm, net gekocht
Voor mezelf, maar
Met liefde terug weggeschonken
Ik ben enkel ik
Wanneer mijn sociaal netwerk
Meer dan vijfhonderd vrienden bevat
Op café, vul ik de glazen
Leeg ik mijn portefeuille
Voor enkele grapjes en vertier
Dan pas kan ik gelukkig zijn
Thuisgekomen treur ik
Enkel een kat wacht me op
De linkerhelft van mijn bed blijft leeg

Bewust?

Dat onplezierige gevoel
Van door elkaar geschud te zijn
Mentaal van kop tot teen
Handelingen handelend zonder besef
Nu ben ik hier, plots daar
Met de vraag rijzende
Waarom ik dat deed?
Wat deed ik eigenlijk en hoe deed ik wat?
Een drukkend gevoel
Spijt kan ik het niet noemen
Want dan zou ik bewust moeten zijn
Van dat wat gebeurde
Echter dat laatste ontbreekt me
Kan ik een update krijgen?

VIP

Als de zakenman in loondienst
Met zijn duur betaalde VIP arrengement
Zich de Koning te rijk waant
De oude orde denkt omver te werpen
Dat deze in de geschiedenis kijkt
Een goede behandeling, vriendelijkheid
Dat kan men niet afkopen want
Deze is niet gemeend en is louter
Om een ander zakenman rijk te maken

Als de modale in loondienst
Met zijn duurbetaalde brood
Zich de Koning te rijk waant
De oude orde denkt omver te werpen
Dat deze in de geschiedenis kijkt
Want brood is een bouwsteen
Daar elk mens het gebruiken kan
Velen zijn klein begonnen
En groot geëindigd

Etalage

Dezer dagen hebben wij de keuze
Om de liefde vrij te proeven
En achteraf te beslissen
Welke soulmate het worden zal

Mijn hart breekt echter in twee
Achter de etalage van een parallel leven
Staat de droom waar ik op wachtte
Betaalbaar en me wel passend

Enkel de permanente sluiting
Die me vredig tegenhoudt
Stopt me van gelukkig zijn
Er wordt me echter beloofd

Dat er spoedig heropening
In het verschiet staat
Dat het alsmaar beter
Beter en beter wordt

Tijd

Waarom is het steeds de tijd

Die mijn verlangen kwetst

Mijn hart doet bloeden

En mijn ziel pijnigt

Tot ik herleid ben

Tot de herinnering

Aan vergane liefde